Zobacz wszytkie serwisy JOE.pl
Keira Knightley
ur. 26 marca 1985 Teddington, Middlesex, Wielka Brytania
Zajęła pierwsze miejsce na ogłoszonej przez magazyn „Entertainment Weekly” liście najbardziej obiecujących gwiazd filmowych Hollywood 2003 roku. W rankingu brytyjskiego magazynu „Film Review” także pokonała wiele młodych aktorek, które dopiero rozpoczynają karierę filmową. Nie przepada za rolami typowych angielskich ślicznotek.
Keira gra od 6 roku życia. Jej rodzice byli bardzo zaangażowani w życie teatralne. Matka, Sharman Macdonald, urodzona w Szkocji dramatopisarka, jest autorką m.in. scenariusza napisanego na podstawie własnej sztuki, do filmu Alana Rickmana „Zimowy gość” (1997). Ojciec, Will Knightley jest aktorem i, ponieważ nie ma stałego etatu, czasem bywa taksówkarzem. Rodzice Keiry są bardzo otwarci i liberalni. Aktorka ma z nimi świetny kontakt. W rodzinie Knightley’ów krąży opowieść o tym, jak trzyletnia Keira poprosiła o własnego agenta. Rodzice nie są zgodni co do tego, co skłoniło ich do nadania córce tak nietypowego imienia. Matka twierdzi, iż jest to stare, celtyckie imię. Ojciec mówi, że to na cześć rosyjskiej mistrzyni w jeździe figurowej na lodzie.
Od najmłodszych lat uczyła się tańca. W szkole uważana była za zamkniętą w sobie dziewczynkę. Lubiła z daleka przyglądać się rówieśnikom. Rodzice poparli jej decyzję o rzuceniu szkoły. Keira miała wówczas 16 lat. Kilka lat później została przyjęta do prestiżowej londyńskiej Academy of Music and Dramatic Art (LAMDA), ale trudno jej pogodzić naukę z grą w hollywoodzkich produkcjach.
Po raz pierwszy przed kamerą wystąpiła w filmie telewizyjnym „Royal Celebration” (1993) w reżyserii Ferdinanda Fairfaxa. Na dużym ekranie debiutowała w 1994 roku epizodyczną rolą Natashy Jordan, w filmie Moiry Armstrong „A Village Affair”. W „Gwiezdnych Wojnach: Część I - Mroczne Widmo” (1999) George Lucasa, wcieliła się w Sabé, służącą, a równocześnie dublerkę królowej Amidali (Natalie Portman). Zagrała także w „Bunkrze” (2001) Nicka Hamma i „Pure” (2002) Gillesa MacKinnona.
W 2002 roku została okrzyknięta najciekawszą wschodzącą gwiazdą dzięki roli miłośniczki futbolu w filmie Gurinder Chadha „Podkręć jak Beckham”. Keira została uhonorowana nagrodą dla Najlepszej Aktorki na Międzynarodowym Festiwalu Kobiet w Kinie w Bordeaux i dla Brytyjskiego Debiutanta Roku przyznawaną przez Stowarzyszenie Londyńskich Krytyków Filmowych.
Międzynarodową sławę zawdzięcza udziałowi w filmie „Piraci z Karaibów: Klątwa Czarnej Perły” (2003) Gore Verbinskiego. Kreowana przez Knightley Elizabeth Swann, córka gubernatora, została porwana przez Kapitana Barbossa (Geoffery Rush). Na ratunek pośpieszył jej przyjaciel z dzieciństwa i cichy wielbiciel Will Turnera (Orlando Bloom), który w tym celu przystał do załogi pirata Jacka Sparrowa (Johnny Depp). W 2005 roku Keira po raz drugi zagrała Elizabeth Swann, w kolejnej części „Piratów z Karaibów”.
W komedii romantycznej „To właśnie miłość” (2003) Richard Curtis, była szczęśliwą młodą mężatką, w której podkochiwał się przyjaciel jej męża.
Z przerażeniem zareagowała na wiadomość o realizacji kolejnej wersji legendy o królu Arturze. Spodobał jej się fakt, iż „Król Artur” (2004) w reżyserii Antoine Fuqua to opowieść bliższa historii niż magii. Ginewra, grana przez Keirę, jest silną i waleczną królową Piktów, preceltyckiego plemienia amazonek, które znikło w X wieku. Aktorka dużo ćwiczyła przygotowując się do tej roli. Pomagał jej w tym Ed Chow, który trenował m.in. Angelinę Jolie w czasie realizacji „Tomb Raider”.
Walczyła o rolę w futurystycznym thrillerze „The Jacket” (2005). W tym celu nauczyła się prowadzić samochód i mówić z amerykańskim akcentem. Reżyser John Maybury („Love is the Devil: Szkic do portretu Francisa Bacona”) nie był zachwycony rodaczką, mimo to Knightley wcieliła się w rolę kobiety, która pomaga bohaterowi filmu (Adrien Brody) odkryć prawdę o popełnionym morderstwie. W 2005 roku zagrała także Elizabeth Bennet w ekranizacji powieści Jane Austin „Duma i uprzedzenie”, wyreżyserowanej przez Joe Wrighta. Była również tytułową modelką i łowcą nagród w opartym na faktach thrillerze Tony’ego Scotta „Domino” (2005).
Choć na co dzień przebywa w Stanach Zjednoczonych, gdy tylko może przyjeżdża do ukochanego Londynu. Chciałaby mieć mieszkanie w okolicy, w której mieszkają jej rodzice i starszy brat Celeb, technik dźwięku w BBC. Tymczasem zadowala się chodzeniem na mecze piłkarskie, zwłaszcza drużyny West Ham United, i do słynnych londyńskich pubów.
Jest przeciwniczką operacji plastycznych, choć marzy o większym biuście. Lubi chodzić na zakupy. Najczęściej wybiera rzeczy w kolorze niebieskim i z dobrych gatunkowo tkanin. Nałogowo kupuje buty. Uwielbia czekoladę.
Emma Charlotte Duerre Watson
ur. 15 kwietnia 1990 Oxford, Anglia, Wielka Brytania
Emma Watson przyszła na świat 15 kwietnia 1990 roku. Imię odziedziczyła po babci. Jako aktorka na swoim koncie ma tylko jedną rolę: Hermiony Granger w cyklu filmów o Harrym Potterze. I wystarczy. Ta rola najprawdopodobniej zapewni jej nieśmiertelność.
Zainteresowanie aktorstwem Emma zaczęła przejawiać w bardzo młodym wieku, zaraz po rozpoczęciu nauki w szkole, gdzie grywała w każdym przedstawieniu. Watson brała również udział w konkursach poetyckich, a nawet w... filmach nagrywanych na wideo. Jej starania zaistnienia w "zawodzie" zostały nagrodzone już w wieku siedmiu lat, kiedy dziewczynka otrzymała główną nagrodę w recitalu poetyckim Daisy Pratt Poetry Competition, organizowanym przez jej szkołę.
Profesjonalne doświadczenie zdobyła oczywiście dopiero na planie pierwszej części przygód młodego czarodzieja - "Hary Potter i kamień filozoficzny". Do udziału w produkcji namówiła ją nauczycielka aktorstwa. To ona wysłała Emmę na przesłuchania. Jak sama młoda gwiazda wspomina w wywiadach, na propozycję nauczycielki zareagowała śmiechem. Jednak zgłosiła się na casting i dostała rolę.
W serii filmowych adaptacji powieści Joanne K. Rowling, Emma wciela się w córkę mugoli, u której ujawniły się cechy czarownicy. Mimo iż Hermiona nie jest pozbawiona talentu, to najbardziej wyróżnia ją pracowitość i zapał. Jest wierną przyjaciółką Harry'ego Pottera i Rona Wesleya. Jednak rola uczennicy Hogwartu nie była pierwszym "magicznym" doświadczeniem w życiu Emmy. Wcześniej młoda aktorka, w jednym z przedstawień szkolnych, wcieliła się w rolę czarownicy Morgany La Fay, znanej bohaterki legend o Rycerzach Okrągłego Stołu i Królu Arturze.
Często Emma pytana jest o podobieństwa do postaci, którą odtwarza na dużym ekranie. Młoda gwiazda twierdzi, że nie jest tak bystra jak Hermiona, ale równie mocno stara się w szkole.
Mimo młodego wieku, aktorka jest niezwykle popularna. Jej gra cieszy się także uznaniem wśród krytyków. Nie dziwi więc fakt, że ma na swoim koncie kilka nagród, w tym Phoenix Film Critics' Society Acting Award oraz Young Artists Awards Leading Young Actress (TPS). Watson zasiadała także w 2004 roku w jury przyznającym nagrody "First Light Film Awards" dla najlepszych twórców produkcji dla młodzieży. W składzie sędziowskim znaleźli się także: Pierce Brosnan, Kenneth Branagh i Samantha Morton.
Kiedy nie występuje w filmie i się nie uczy, Emma gra w hokeja. Lubi także brać udział w różnych dyskusjach. Mimo że w filmach o przygodach Harry'ego Pottera gra szatynkę, naprawdę jest blondynką. W wieku 13 lat zajęła dziesiąte miejsce w rankingu najseksowniejszych nastolatek. Jej rodzice - Jacqueline i Chris - są prawnikami. Jakiś czas temu rozwiedli się. Emma mieszka z matką i młodszym o trzy lata bratem, Aleksem. Ma dwa koty, Bubblesa i Domino. Jak sama młoda gwiazda przyznaje, wzorem do naśladowania są dla niej: Julia Roberts, Goldie Hawn, John Cleese i Sandra Bullock. Ulubioną książką z serii przygód o młodym czarodzieju jest "Harry Potter i więzień Azkabanu".
Lindsay Lohan
ur. 2 lipca 1986 Nowy Jork, Stany Zjednoczone
Aktorka i piosenkarka. Twierdzi, że zrobi wszystko, by zostać idolką nastolatek. Urodziła się w rodzinie ekonomistów związanych z Wall Street. Jest najstarszą córką państwa Lohan. Ma trójkę rodzeństwa: Michaela, Alianę i Dakotę. Od czwartego roku życia uczy się tańca i śpiewu. Matka aktorki przekonawszy się o talencie córki została jej menadżerem.
Lindsay jako śliczna, ruda trzylatka zaczęła występować w reklamach. Pięć lat później debiutowała w cieszącym się sporą popularnością serialu „Another World”. Szybko zawitała na srebrnym ekranie. W debiucie reżyserskim scenarzystki Nancy Meyers „Nie wierzcie bliźniaczkom” (1998) zamieniła się miejscem ze swoją filmową siostrą, aby by pogodzić rozwiedzionych rodziców. Lohan zagrała obie dziewczynki, za co została uhonorowana nagrodą Young Artist Award dla najlepszej aktorki. W ciągu kolejnych dwóch lat Lohan skoncentrowała się na nauce. Była wzorową uczennicą. Świetnie radziła sobie z matematyką i pozostałymi naukami ścisłymi. Od 2000 roku sporadycznie pojawiała się w serialach i filmach telewizyjnych. Próbowała także rozpocząć karierę wokalną.
W filmie wyprodukowanym w wytwórni Disney’a pt. „Zakręcony piątek” (2003) w reżyserii Marka Watersa aktorka wcieliła się nastolatkę o wdzięcznym imieniu Annabell, która marzy o karierze muzycznej i ma problemy z porozumiewaniem się z matką (Jamie Lee Curtis). Magia z chińskiego ciasteczka sprawia, że dziewczyna i jej rodzicielka zamieniają się ciałami. Film odniósł ogromny sukces, a Lohan zdobyła filmową nagrodę MTV za Przełomową Rolę Kobiecą. W kolejnym disey’owskim filmie wyreżyserowanym przez Sarę Sugerman „Wyznania małoletniej gwiazdy” (2004) grana przez aktorkę bohaterka śpiewem i tańcem podbiła serca koleżanek i kolegów ze szkoły średniej.
Z reżyserem „Zakręconego piątku” spotkała się po raz kolejny na planie „Wrednych dziewczyn” (2004). Bohaterka grana przez Lohan przekonała się, że nastolatki mogą być bardziej niebezpieczne od afrykańskich drapieżników. Aktorka zagrała w kinowej wersji serialu „Herbie The Love Bug” o volkswagenie garbusie z ludzką osobowością. Lohan gra tam miłośniczkę wyścigowych samochodów. Partneruje jej Matt Dillon. Aktorka dołączyła do grona gwiazd, wśród których są m.in. Meryl Streep i Tom Waits, zwerbowanych przez Roberta Altmana do jego nowego filmu „A Praireie Home Companion”.
W 2004 roku Lohan wydała w należącej do Tommy'ego Mottoli wytwórni Casablanca Records swój debiutancki album zatytułowany „Speak”. Aktorka jest autorką kilku piosenek, m. in. „Rumors” promującej krążek. W tym samym roku prowadziła galę MTV Movie Awards.
W 2006 pojawiła się m.in. w komedii romantycznej „Całe szczęście”.
Jak większość młodych ludzi lubi się bawić i spędzać czas ze znajomymi. Często bywa w rodzinnym domu na Long Island. Współpracuje z organizacjami zajmującymi się działalnością charytatywną: Carol M. Baldwin Breast Cancer Foundation, Save the Children, The United Cerebral Palsy Association.
Megan Fox
ur. 18 maja 1986 Rockwood, stan Tennessee, Stany Zjednoczone
Swoją niezwykłą urodę zawdzięcza pochodzeniu – w jej żyłach płynie krew irlandzka, francuska i indiańska. Dorastała w bardzo biednym domu. Wcześnie, bo w wieku 5 lat, rozpoczęła naukę aktorstwa i tańca. Gdy miała 10 lat zamieszkała na Florydzie, gdzie kontynuowała kształcenie i ukończyła szkołę.
Megan zaczęła grać i pracować jako modelka, gdy miała 13 lat. W 1999 roku zdobyła nawet kilka nagród na Amerykańskiej Konwencji Modelingu i Talentu w Karolinie Południowej. W filmie zadebiutowała w 2001 roku jako zepsuta dziedziczka fortuny w „Wakacjach w słońcu” z siostrami Olsen. Potem otrzymywała gościnne role w serialach „Ocean Ave.”, „Siostrzyczki”, „Dwóch i pół” oraz „Do usług”.
W 2004 roku zagrała obok Lindsay Lohan w „Wyznaniach nastoletniej gwiazdy”. Następnie dołączyła do obsady sitcomu „Hope i Faith”, gdzie do 2006 roku występowała jako Sydney Shanowski. W 2007 roku zagrała główną rolę kobiecą w obrazie o walkach robotów zatytułowanym „Transformers” w reżyserii Michaela Baya. Została tam ukochaną Shii LaBeoufa. Jej kolejnym projektem była komedia „How to Lose Friends and Alienate People” z Jeffem Bridgesem i Kirsten Dunst. Fox sportretowała w niej młodą, początkującą gwiazdkę w Hollywood.
Megan pojawiła się na okładce magazynu dla panów „FHM” w 2005 roku i znalazła się na sporządzonej przez niego liście 100 najseksowniejszych kobiet w 2006 roku. Pozowała także dla „GQ” oraz „Maxima”. Ma kilka tatuaży.
Aktorka związana jest z Brianem Austinem Greenem, znanym z serialu „Beverly Hills, 90210”.
Daniel Radcliffe
ur. 23 lipca 1989 Fulham, Londyn, Wielka Brytania
Do historii kina z całą pewnością przejdzie jako odtwórca tytułowej roli w serii filmowych adaptacji popularnej serii książek o małym czarodzieju. Aby dostać główną rolę w produkcji, młody Daniel Radcliffe pokonał tysiące rówieśników, starających się o udział w ekranizacji bestsellerowej powieści Joanne K. Rowling "Harry Potter i komnata tajemnic".
Urodził się 23 lipca 1989 roku w Fulham w Londynie w Anglii. Uczęszczał do prywatnej szkoły dla chłopców. Bardzo szybko, bo już w wieku pięciu lat, zdał sobie sprawę, że chce zostać aktorem. Na jego młodzieńczą pasję niechętnym okiem patrzyli rodzice, których jednak rezolutny chłopiec zdołał przekonał. Za namową Daniela jego matka wysłała zdjęcie syna do telewizji BBC, która poszukiwała odtwórców roli młodego Davida Copperfielda. I udało się. W 1999 roku dziesięcioletni chłopiec rozpoczął swoją filmową karierę od adaptacji klasycznej powieści Karola Dickensa. W dwa lata później przyszedł angaż do małej roli w thrillerze "Krawiec z Panamy", w którym młody Radcliffe zagrał u boku Pierce'a Brosnana, Geoffreya Rusha, Jamie Lee Curtis i Brendana Gleesona. Kolejną rolą była już postać Harry'ego Pottera. W czasie castingu do filmu Daniel pokonał ponad 16 tysięcy konkurentów. Ponoć wśród dzieci starających się o rolę znalazły się takie gwiazdy jak Haley Joel Osment i Frankie Muniz. W otrzymaniu roli Harry'ego Pottera, Danielowi pomógł agent, który był przyjacielem jego ojca. Kiedy zobaczył młodego aktora pomyślał, że Daniel jest doskonały do zagrania tej postaci.
Wraz z premierą pierwszej części serii - "Harry Potter i kamień filozoficzny - chłopiec stał się ulubieńcem publiczności na całym świecie. I tak od 2001 roku z powodzeniem wciela się w postać wyjątkowej sieroty, która swój dom odnajduje w szczególnym miejscu - szkole Hogwart, prowadzonej przez największych czarodziei. Jak do tej pory swoją premierę miały trzy części adaptacji powieści Joanne K. Rowling: "Harry Potter i kamień filozoficzny" (2001, reż. Chris Columbus), "Harry Potter i komnata tajemnic" (2002, reż. Chris Columbus) i "Harry Potter i więzień Azkabanu" (2004, reż. Alfonso Cuarón). Do przeniesienia na duży ekran "Harry'ego Pottera i Czary Ognia" przygotowuje się Mike Newell.
Rola w serii o Harrym Potterze przyniosła Radcliffowi nie tylko wielką sławę, ale również uznanie krytyków i... duży majątek. Warto zaznaczyć, że Daniel w 2002 roku zdobył nagrodę "Best Newcomer Variety Club Awards". Jest także laureatem trofeum imienia Sir Jamesa Carrerasa, która honoruje młode talenty. Jeśli chodzi o materialną stronę jego życia zawodowego, 23 lutego 2004 roku, w angielskiej gazecie "The Sun" ukazał się ranking najbogatszych nastolatków. Daniel Radcliffe znalazł się w jego czołówce. Majątek młodzieńca szacowany jest na 5 milionów funtów. Na liście najbogatszych dzieciaków wyprzedza go jedynie Książę Harry.
Ze wszystkich do tej pory opublikowanych książek z serii "Harry Potter", młody aktor najbardziej lubi "Więźnia Azkabanu". Daniel ma dwa psy, teriery Binkę i Nuggeta. Lubi grać w Playstation, słuchać muzyki (do jego ulubionych zespołów należą: Stereophonics, R.E.M., U2, The Jane's Addiction, The Libertines, Rage Against The Machine i The Darkness), pisać i uprawiać sporty. Uwielbia biegać i grać w piłkę nożną. Jest fanem drużyny pochodzącej z Fulham. Jego ulubionym filmem jest czarno-biały dramat "12 gniewnych ludzi" z 1957 roku.
Kiedy dziennikarze pytają Daniela o jego przyszłość, chłopiec przyznaje, że najprawdopodobniej nie zrezygnuje z aktorstwa. Radcliffe dodaje jednak, że chciałby także zająć się pisaniem albo reżyserią.
Tom Felton
ur. 22 września 1987 Londyn, Anglia, Wielka Brytania
Zapewne ma już dość pytań o to, jak to jest grać czarny charakter. Niezmiennie jednak odpowiada, że sprawia mu to dużo frajdy, bo jego postać ma wiele ciekawych cech. Ta postać to oczywiście Draco Malfoy, w którą wciela się w filmowych adaptacjach "Harry'ego Pottera", powieści autorstwa Joanne K. Rowling. Jest to do tej pory jego największe osiągnięcie, bo w realizacji kolejnych części cyklu uczestniczy od początku, czyli od czterech lat. Jednak rola wroga Harry'ego to nie jego pierwszy kontakt ze światem filmu.
Zanim Tom zaczął przygodę z kamerą, śpiewał w chórze od siódmego roku życia. Jego talent wokalny został zauważony przez jeden z najbardziej znanych w Wielkiej Brytanii chórów katedralnych Guildford Cathedral Choir, który zaproponował mu miejsce w swoich szeregach. Z kolei na jego umiejętnościach aktorskich poznała się przyjaciółka rodziców. Zasugerowała, by Tom spotkał się z agentem. Okazało się, że miała nosa, bo po dwóch tygodniach ośmioletniego wówczas chłopca zaangażowano do jego pierwszej telewizyjnej reklamy. Pokonał ponad 400 innych kandydatów.
Z czasem zaczął występować w bardziej ambitnych projektach. Jako aktor telewizyjny zadebiutował w 1995 roku w serialu "Bugs", opowiadającym o tytułowej grupie detektywów, tropiących zbrodnie popełnione z użyciem nowoczesnej technologii. W 1998 roku po raz pierwszy pojawił się na dużym ekranie. Była to powstała w koprodukcji amerykańsko-brytyjskiej komedia "Pożyczalscy", oparta na książce Mary Norton. Jej główni bohaterowie, małe ludziki zamieszkujące podłogę pewnego wiktoriańskiego domu, "pożyczają" różne przedmioty od jego "ludzkich" właścicieli. Pewnego dnia Peagreen, bohater grany przez Toma, odkrywa ten haniebny proceder. Jednak Pożyczlascy okażą się pomocni, gdy rodzina popadnie w tarapaty.
Po udziale w filmie pełnometrażowym, w którym pracował z Johnem Goodmanem i Jimem Broadbentem, Tom wrócił do telewizji. Zagrał z Clivem Owenem w dwóch seriach brytyjskiego serialu kryminalnego "Second Sight". Pomiędzy jedną serią a drugą pojawił się w 1999 roku ponownie w filmie kinowym. "Anna i król" powstał na podstawie pamiętników Anny Leonowens, która w 1862 roku pojechała do Syjamu, by zostać guwernantką dzieci króla Mongkuta. Tom grając syna Anny, Louisa, mógł uczyć się fachu od aktorskich znakomitości – Jodie Foster i Chow Yan-Fata.
W 2001 roku rozpoczęła się jego trwająca do tej pory przygoda z Harrym Potterem. Nie czytał wcześniej powieści. Tom przyznaje, że starał się o rolę tytułowego bohatera serii. Został jednak jego największym wśród uczniów przeciwnikiem. Harry poznaje Draco Malfoy'a w Hogwarcie, szkole dla czarodziejów. Już w pierwszej części cyklu, "Harry Potter i kamień filozoficzny", chłopcy, delikatnie mówiąc, nie przypadają sobie do gustu. Przez kolejne części pozostają wrogami. Draco to oczywiście bohater negatywny, zamieszkujący konkurujący z domem Gryfonów dom Ślizgonów. Jego ojciec służył niegdyś Lordowi Voldemortowi, okrutnemu czarodziejowi, który zabił rodziców Harry'ego, a teraz pragnie odzyskać swoją moc, by panować nad światem. Draco ma również tendencje do wykorzystywania swej czarodziejskiej mocy do nieczystych celów. Adaptacje kolejnych książek z serii weszły na ekrany w roku 2002 ("Harry Potter i komnata tajemnic"), 2004 ("Harry Potter i więzień Azkabanu") i 2005 ("Harry Potter i Czara Ognia").
Tom twierdzi, że w przeciwieństwie do Draco, lubi szkołę i tęskni za nią, gdy jest na planie filmowym. Prywatnie świetnie dogaduje się odtwórcą roli Harry'ego, Danielem Radcliffem. Swoją przyszłość łączy jednak nie z aktorstwem, a z muzyką. Jego ukochane hobby to łowienie ryb. Lubi też piłkę nożną, jazdę na łyżwach, koszykówkę, krykiet, pływanie i tenis.
Orlando Bloom
ur. 13 stycznia 1977 Canterbury, hrabstwo Kent, Anglia, Wielka Brytania
O aktorstwie marzył od dziecka. Wybrał ten zawód kiedy dowiedział się, że filmowy Superman, czyli Christopher Reeve, tak naprawdę jest aktorem.
Wychowywał się w Canetrbury, ale w wieku 16 lat przeprowadził się do Londynu, gdzie uczył się w National Youth Theatre. W międzyczasie ubiegał się o stypendium, aby móc studiować w British American Drama Academy. Na zakończenie nauki zagrał główną rolę w przedstawieniu "A Walk in the Vienna Woods". Później kontynuował swoją sceniczną karierę grając między innymi w sztukach Czechowa: "Mewie", "Trzech siostrach" i "Wujaszku Wani".
W kinie debiutował epizodem w "Wilde" (1998) - biografii Oscara Wilde'a. W tym samym czasie został przyjęty do Guidhall School of Music and Drama w Londynie. Odłożył karierę zawodową, aby móc dalej doskonalić swój talent aktorski. Po ukończeniu Guidhall Bloom wystąpił w telewizyjnym serialu "Midsomer Morders".
Jego największym sukcesem jest rola Elfa Legolasa w kinowej adaptacji kultowej trylogii fantasy J.J.R. Tolkiena "Władca Pierścieni" (reż.: Peter Jackson). Początkowo w filmie miał zagrać szlachetnego wojownika Faramira, ale rolę tę reżyser powierzył Davidowi Wenhamowi. Przygotowując się do zagrania Legolasa, aktor chodził na lekcje baletu.
W 2001 roku wziął udział w wojennej superprodukcji Ridleya Scotta "Helikopter w ogniu", gdzie zagrał jednego z Rangerów uwięzionych w Mogadiszu. Ostatnio wcielił się w rabusia Joe Byrne'a w westernie "Ned Kelly" (2002).
W wolnych chwilach aktor wyjeżdża w góry, by jeździć na nartach lub snowboardzie. Uwielbia też surfing i nurkowanie. Ma dwa domy: jeden w Londynie, drugi w Los Angeles.
John Christopher Depp
ur. 9 czerwca 1963 Owensboro, Kentucky, USA
Urodzony w Owensboro w Kentucky Johnny był typowym małomiasteczkowym chłopcem. W dzieciństwie najbliższą mu osobą był dziadek, który jednak zmarł gdy Johnny miał siedem lat. Wkrótce potem rodzice Johnny'ego - Betty Sue Palmer i John Depp - przeprowadzili się na Florydę, gdzie ojciec objął stanowisko dyrektora prac publicznych. Wkrótce potem przeprowadzili się znowu i nigdy już nie osiedlili się na dobre. Johnny nie mógł pogodzić się ani ze śmiercią dziadka ani z wędrownym stylem życia rodziców. Stawał się coraz bardziej zbuntowany i agresywny. Kiedy miał 15 lat jego rodzice rozwiedli się. Johnny zaczął eksperymentować z narkotykami, opuścił się w nauce, a w końcu całkowicie załamał.
W tym trudnym okresie pomógł mu wujek. Zabrał go na kilka koncertów muzyki gospel, które obudziły w Johnnym zainteresowanie muzyką. Zafascynowała go szczególnie gra na gitarze - namówił matkę, by kupiła mu instrument i sam nauczył się grać. Grał w barach na Florydzie razem z grupą "The Flames" i zarabiał 25 dolarów tygodniowo, co dla nastolatka było całkiem przyzwoitą sumą. Wkrótce grupa zmieniła nazwę na "The Kids" i zaczęła grywać przed koncertami wielkich gwiazd, m.in. Iggy Popa. W atmosferze rockowych klubów Depp poznał Lori Anderson - swoją przyszłą żonę. Ich małżeństwo nie trwał długo, ale przyniosło Johnny'emu niebywałe korzyści. Lori przedstawiła go Nicolasowi Cage'owi, a ten z kolei swojemu agentowi. Droga do kariery stanęła przed Deppem otworem.
Zadebiutował w roku 1984 w horrorze "Koszmar z ulicy Wiązów" Wesa Cravena. Debiut nie należał do ambitnych i Depp stwierdził, że nie chce więcej grywać w "beznadziejnych" filmach. Postanowił rozpocząć naukę gry aktorskiej - marzyły mu się występy w znaczących produkcjach.
W 1986 r. otrzymał niewielką rolę w "Plutonie" Olivera Stone'a. Stamtąd trafił do serialu telewizyjnego "21 Jump Street", który przyniósł mu ogromną popularność. I choć serial nie był jego wymarzonym sposobem na zdobycie sławy, sprawił, że pojawiły się nowe propozycje. W 1990 r. Tim Burton zaproponował Deppowi rolę zagubionego outsidera z nożycami zamiast dłoni w "Edwardzie Nożycorękim". W tym samym roku aktor zagrał również postać zbuntowanego nastolatka w "Beksie" Johna Watersa. Rola Wade'a "Beksy" Walkera doskonale odzwierciedlała osobowość Deppa - jego bunt wobec świata i obowiązujących norm społecznych. Potem przyszły kolejne role: Axela Blackmara w "Arizona Dream" Emira Kusturicy, Sama w "Benny i Joon" Jeremiaha Chcechicka i Gilberta Grape'a w "Co gryzie Gilberta Grape'a" Lasse Hallströma. W 1994 r. wcielił się w postać najgorszego reżysera wszechczasów w filmie Tima Burtona pt. "Ed Wood". Jego gra aktorska została doceniona i zaowocowała współpracą z takimi reżyserami jak Jeremy Leven ("Don Juan Demarco", 1995), Jim Jarmusch ("Truposz", 1995), Mike Newell ("Donnie Brasco", 1997) i Terry Gilliam ("Las Vegas Parano", 1998).
W 1997 r. Johnny Depp zadebiutował jako reżyser filmem "Odważny", który pomimo głębokiej problematyki i gwiazdorskiej obsady (sam Depp i Marlon Brando) nie zyskał uznania krytyków.
W 1999 r. po raz trzeci w swojej karierze współpracował z Timem Burtonem - przy "Jeźdźcu bez głowy". W tym samym roku zagrał także w "Dziewiątych wrotach" Romana Polańskiego - filmie opartym na powieści Artura Pereza-Reverte. Wcielił się także w rolę kosmonauty opętanego przez Obcych w thrillerze “Żona astronauty” (1999), gdzie partnerowała mu Charlize Theron. Wystąpił w dramacie biograficznym o życiu i twórczości kubańskiego pisarza Reinalda Arenasa zatytułowanym “Zanim zapadnie noc” (2000), w “Czekoladzie” (2000) z Juliette Binoche, w dramacie “Człowiek, który płakał” (2000), w thrillerze “Z piekła rodem” (2001) nakręconym na podstawie serii komiksów Alana Moore'a, w kryminale “Blow” (2001) z Penélope Cruz. W 2003 zagrał agenta CIA u Roberta Rodrigueza w “Pewnego razu w Meksyku: Desperado 2”. Jako Jack Sparrow pojawił się w filmie “Piraci z Karaibów: Klątwa Czarnej Perły” (2003). Za ten film przyznano mu nagrodę MTV Movie Award i nominowano do Oskara, Saturna, nagrody BAFTA i Złotego Globu. W 2006 na ekrany wejdzie druga część przygód kapitana Sparrowa zatytułowana “Piraci z Karaibów: Skrzynia umarlaka”, a w 2007 trzeci film z tej serii.
Zagrał tytułową postać w dramacie “Rochester” (2004) opowiadającym o życiu XVII-wiecznego poety, a także wcielił się w postać opuszczonego przez żonę pisarza w thrillerze “Sekretne okno” (2004). Kolejną w swojej karierze rolę literata zagrał w dramacie “Marzyciel” (2004) i za tę kreację zebrał komplet nominacji: do Oskara, Złotego Globu, Saturna i nagrody BAFTA. W filmie dla dzieci “Charlie i fabryka czekolady” (2004) zagrał przedsiębiorcę, właściciela tytułowej fabryki Willy'ego Wonkę. W czarnej komedii animowanej “Gnijąca panna młoda Tima Burtona” (2005) użyczył głosu jednej z postaci.
Większość ról granych przez Johnny'ego Deppa to postaci outsiderów, buntowników i samotników. W przeciwieństwie do wielu innych aktorów swojego pokolenia, Depp zdołał uwolnić się od młodzieńczego image'u, który wypracował w swoich wczesnych filmach i pozbyć się sławy "idola nastolatek". Stał się raczej symbolem buntu i niezależności, co szczególnie widać w jego życiu prywatnym.
Powszechnie znane są liczne skandale z jego udziałem: zdemolowanie pokoju hotelowego w Nowym Jorku (1994) czy pobicie fotoreportera czekającego przed szpitalem, w którym urodziła się córka aktora. Depp słynie z agresywnych zachowań, ale jednocześnie uznawany jest za człowieka niezwykle wrażliwego.
Jego życie osobiste jest dość skomplikowane. Przez kilka lat spotykał się z Winoną Ryder, której imię wytatuował sobie na ramieniu wraz z tekstem "Na zawsze". Pomimo zaręczyn i planowanego ślubu para rozstała się w 1993 r. Po rozstaniu z Winoną zaczął spotykać się z modelką Kate Moss z którą, pomimo zapewnień, że to miłość jego życia, również się rozstał. Jego kolejny związek, z francuską piosenkarką Vanessą Paradis zaowocował narodzinami córeczki Lily-Rose Melody w 1999 r. i przeprowadzką aktora do Paryża. W 2002 urodził się ich synek John Christopher III. Związek Johnny'ego i Vanessy przyniósł im ósme miejsce w sondażu przeprowadzonym przez magazyn "In Touch Weeklyn" w 2004 r. na najbardziej kochającą się parę w Hollywood.
Został uznany przez magazyn "People" za Najseksowniejszego Mężczyznę Roku 2003, a także zwyciężył w rankingu opublikowanym w 2004 r. przez amerykański magazyn "In Style" na najseksowniejszego aktora po czterdziestce.
